ما آدم ها بیشتر از آن چه فکرش را بکنید با هم متفاوتیم.
حتی شبیه ترینمان هم باهم متفاوتند.
حتی اگر در بسیاری از حالات و خصوصیات انسانی به هم شبیه باشیم اما شرایط متفاوت زندگی و محیطمان آن قدری ما را از هم متفاوت می کند که جایی برای مقایسه کردن باقی نماند.

یکی از بزرگترین اشتباهات ما انسان ها مقایسه کردن خودمان با دیگران است؛

اگر دوستتان ترازش از شما بیشتر است، خب بیشتر است که بیشتر است.
دیگر مقایسه کردن یعنی چه؟

با مقایسه کردن خودتان با دیگران هیچ چیز و هیچ چیز عایدتان نمی شود.
هیچ چیز که عایدتان نمی شود به کنار، بیشتر از آن چه فکرش رابکنید از شما انرژی گرفته می شود در حالیکه اگر آن انرژی را صرف پیشرفت خودتان می کردید برایتان مفید تر بود.

خودتان را با خودتان مقایسه کنید.

ترازتان را با تراز آزمون قبلی خود مقایسه کنید نه با تراز دختر پسر عموی همسایه بغلی!

اصلا هر طور که به این مقایسه کردن ها نگاه می کنم خنده دار است؛
واقعا خنده دار است.

اگر می خواهید موفق شوید از موفق تر ها الگو بگیرید و حرکت کنید و هر روز و هر روز سعی در پیشرفت بیشتر وضعیتتان داشته باشید.
و به این نکته توجه داشته باشید که الگو گرفتن با مقایسه کردن متفاوت است.

وقتی به مقایسه ی خودتان با دیگران یا شخص خاصی عادت کنید دیگر تمام انرژی و تمرکزتان مطلقا برای خودتان نیست.

اگر به جای مقایسه ی خودتان با خودتان، خودتان را با دیگری مقایسه کنید در این صورت حتی دیگر پیشرفت هایتان هم به چشمتان نمی آید و همین مسئله در طولانی مدت انگیزه ی حرکت را در شما کم می کند.

اگر روی فرد خاصی حساس شدید و دوز این مقایسه کردن بالا گرفت برای اینکه به خودتان بیایید به فرد سومی فکر کنید که در خارج این ماجراهاست و لاک پشت وار با مقایسه ی خودش با خودش در مسیر موفقیت حرکت می کند؛
به روزی فکر کنید که همین فرد از شما سبقت می گیرد و شماهایی می مانید که در کل دنیا فقط چشمتان به موفقیت های همدیگر بود!

خلاصه می گویم:

با مقایسه ی خودتان با خودتان پیشرفت می کنید و با مقایسه ی خودتان با دیگران پیر می شوید! پیر…

برچسب ها: ,

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *