✔️ گروههای داتیو دهنده جفت الکترون ناپیوندی ولی گروههای داتیو گیرنده اوربیتال خالی دارند.

✔️ اتمی که دارای الکترونهای ظرفیت کمتری نسبت به حالت عادی است داتیو دهنده و اتمی که دارای الکترون ظرفیت بیشتری نسبت به حالت عادی است داتیو گیرنده محسوب میشود.

✔️مثلا در یون سولفات، گوگرد مرکزی ۵ الکترون روی خود دارد از ظرفیت خود یک الکترون کم دارد یعنی داتیو دهنده است.

✔️ گروه اول (فلزات قلیایی) پیوند کووالانسی تشکیل نمیدهند. همچنین عناصر گروه ۱۴ (کربن و … ) اوربیتال خالی یا جفت الکترون ناپیوندی ندارند پس عنصرهای این گروه نباید در حالت معمولی پیوند داتیو بدهند.

✔️ اگر اتم مرکزی متعلق به گروههای ۱۵ (مثل نیتروژن)، ۱۶ (مثل اکسیژن)، ۱۷ (هالوژنها) و ۱۸ (گازهای نجیب) بوده و بالاترین ظرفیت خود را در ترکیب داشته باشد، جفت الکترون ناپیوندی نداشته و پیوند داتیو نمیدهد.

(بالاترین ظرفیت اتم هر عنصر برابر با شماره گروه آن است)
❌مثلا عنصر فسفر در گروه ۱۵ (۵ اصلی) قرار دارد پس بالاترین ظرفیت آن شماره گروه آن یعنی ۵ می باشد.❌

✔️دهنده های داتیو (دهنده جفت الکترون ناپیوندی):

۱️⃣مولکولهایی که اتم مرکزی آنها متعلق به گروههای ۱۵ تا ۱۸ باشند داتیو دهنده هستند ( به شرطی که اتم مرکزی بالاترین ظرفیت را نداشته باشد )

۲️⃣یونهای منفی داتیو دهنده اند، چون به علت داشتن بار منفی جفت الکترون ناپیوندی در لایه بیرونی دارند مثل H2S، H2O، NH3، یون هیدرید و کلرید

✔️گیرنده های داتیو ( گیرنده جفت الکترون ناپیوندی):

۱️⃣مولکولهایی که اتم مرکزی آنها متعلق به گروههای ۲ (فلزات قلیایی خاکی) و ۱۳ (بور و آلومینیوم … ) باشد داتیو گیرنده هستند

۲️⃣یونهای مثبت داتیو گیرنده اند چون با از دست دادن الکترون لایه آخر خود اوربیتال خالی پیدا میکنند
مثل BeCl2، AlF3، و +H (اچ مثبت) داتیو گیرنده محسوب میشوند

❌مثال: بین مولکول NH3 و BF3 پیوند داتیو میتواند ایجاد شود چون در NH3 اتم مرکزی نیتروژن در گروه ۱۵ و در BF3 اتم مرکزی در گروه ۱۳ قرار دارند❌

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *